ร้านไหนมีแบบผ่อนจ่าย

[deeraman]

คือว่าอยากถามหน่อยครับ ว่าร้านไหนมีบริการผ่อนชำระ(มีบัตรAeonของแม่) ซื้ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์บ้าง เช่นการ์ดจอ พาวเวอซับพลายเป็นต้น


ปล. การดจอคอมมันพัง แม่ไม่ยอมซื้อให้เลยให้เก็บตังซื้อเอง ผมยังเด็กเก็บได้อย่างมากก็วันละ50บาทเอง แต่ก็อยากใช้คอมเร็วๆอ่าครับ

ขอบคุณล่วงหน้านะครับ

[deeraman]

ดัน

[deeraman]

ดัน

[gotmother]

น่าจะผ่อนได้พวก JIB advice นะครับ ผ่อนแบบมีดอกเบี้ย

เคยผ่อน ด้วยKbank ที่ JIB 0% 3เดือน แต่มีเป็นช่วงๆครับ

หรือไม่ลองดูอันนี้>>> http://www.**************/partnerships/

[momoari]

แนะนำเก็บเงินนั่นแหละ ถ้าบอกว่ายังเด็กอยู่อย่าคิดจะใช้เงินผ่อน เพราะยังไม่มีกำลังจะรับผิดชอบได้ ผมเชื่อว่าถ้าผู้ปกครองเห็นสมควรท่านต้องซื้อให้

[deeraman]

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะครับ

[deeraman]

แนะนำเก็บเงินนั่นแหละ ถ้าบอกว่ายังเด็กอยู่อย่าคิดจะใช้เงินผ่อน เพราะยังไม่มีกำลังจะรับผิดชอบได้ ผมเชื่อว่าถ้าผู้ปกครองเห็นสมควรท่านต้องซื้อให้

คือว่า แม่ผมบอกถ้าอยากได้เลยก็ให้ผ่อนเอาอ่ะเดียวเค้าจะจัดการให้แต่เงินที่จ่ายต้องเป็นเงินที่ผมเก็บเองนะครับ

[momoari]

งั้นบอกแม่เถอะให้ท่านจ่ายสดดีกว่าแล้วน้องค่อยไปผ่อนท่านเอา ถ้าไม่มีโปร 0% นี่ไม่คุ้มเลยครับยิ่งซื้อหลายชิ้นยิ่งไม่คุ้ม

[lairwtiare]

วันละ 50 เดือนนึงก็ 1500 ละ
แค่นี้ก็พอซื้อการ์ดเห่ยๆ ได้สักใบละมั้ง

ผมเข้าใจนะ ว่า่อยากได้เร็วๆ แต่เป็นผมคงไม่ผ่อน และก็ไม่ให้แม่ซื้อให้หรอก เก็บเงินนั้นแหละดีแล้ว ท่านจะเห็นคุณค่าแห่งเงินขึ้นทันตา
ตอนท่านไปซื้อ อุปสงค์ท่านจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก็จะพยายามซื้อตัวแรงๆ ซึ่งไม่ใช่น้อยๆ แล้วตอนท่านผ่อนคืน ท่านจะรู้สึกว่า มันยาวนานเหลือเกิน
แถมตัวการ์ดจอที่ท่านซื้อ ราคาก็ตกเอา ตกเอา กว่าจะผ่อนหมด แถมที่ท่านยังอายุไม่เยอะ อาจจะขาดความรับผิดชอบเลิกผ่อนไปเลยก็ได้

ผมเตือนด้วยความเป็นห่วง ไม่ได้คิดจะเอ็ด หรือ ดุอะไรท่านหรอกนะ ผมก็เคยเป็นเด็กมาก่อนเหมือนกัน เข้าใจดี

[gotmother]

บางทีแม่อาจไม่ได้ต้องการเงินแค่ไม่อยากตามใจเกินไป และให้เรารู้ค่าของเงิน

[guran]

ขอเล่าประสบการ์นะครับ อาจจะไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่นัก แต่ลองเอาไปปรับใช้ดู

ตอนที่ผมยังอยู่วัยเรียน ซัก ม.4 ผมมีคอมฯเครื่องแรกเพื่อเอามาทำรายงาน จำได้เลยว่า ราคา28,000 บ. แม่ผ่อนให้ 10 เดือน เครื่องแรงมากในยุคนั้น
หลังจากใช้แค่เล่นเกมส์ ดูหนัง ฟังเพลงไป3-4 เดือน(ไม่มีเน็ต) ผมเริ่มโดนพ่อแม่ด่า ว่าใช้คอมแบบไร้สาระ เปลืองไฟ นอนดึก

ผมจึงเริ่มต้นหาเงินเอง โดยการไรท์แผ่นเพลงขาย ยุคนั้นบูมมากๆ เจ้าอื่นขายกันแผ่นละ100 บ. ผมขาย 70บ. ซื้อ 5 แถม 1 เปิดเป็นเจ้าแรกในโรงเรียน
ผมได้เงินมาหมุน นำไปขออินเตอร์เน็ต ซื้อเครื่องปริ๊นเตอร์ ราคา3,000 บ. เพื่อเอามาปริ๊นท์หน้าปก ไรท์หนังชมพูที่โหลดมาขาย แผ่นละ 100 บ. ซื้อ 3 แถม 1

ภายในปีเดียว ผมมีเงินเกมส์2-3หมื่น มีคอมฯใหม่ (คอมเก่ายกให้พี่ แต่แม่ผ่อนนะ คิดย้อนกลับไปแล้ว ผมน่าจะผ่อนต่อเอง) พร้อมๆกับติดทัณฑ์บนเพราะโดนโรงเรียนจับได้ 55

หลังจากนั้น พ่อแม่ผมไม่เคยว่าผมเรื่องใช้คอมฯอีกเลย เพราะเราทำให้ท่านเห็นว่า เราทำเงินจากมันได้
ผ่านไป2ปี กระแสการไรท์แผ่นเพลงขายก็หายไป คงเหลือไว้แต่การขายหนังชมพู ซึ่งผมก็เข้ามหาลัยแล้วเลยเลิกไป

วันนึงผมไปเดินตลาด แล้วก็ไปเจอร้านขายแผ่นCd Dvd แผ่นละ 20-50 บ.
ผมเดินเข้าไปถามเลย ว่าพี่รับหนังชมพูไหม? ผมปล่อยให้ แผ่นละ30บ.
ไม่มีปก มีแต่รหัสกับหน้าปกเป็นเล่มๆ แผ่นพี่เก็บไว้ในรถ บนแผงโชว์แค่หน้าปก ปรากฏว่าเค้ารับ

ผมเลิกขอเงินพ่อแม่ตั้งแต่ตอนนั้น ทำได้อยู่ 2ปี ก็เลิก เพราะมันไม่ใช่เรื่องดี มันเสี่ยงที่จะทำให้เราหมดอนาคต
แต่สิ่งนึงที่ติดตัวมาคือ ผมเลิกขอเงินพ่อแม่ ผมรู้ว่าเด็กก็หาเงินได้ถ้าเราอยากทำ

ที่ผมอยากบอกเพื่อนๆคือ จุดเริ่มต้นเล็กๆ ภาระเล็กๆในวัยเด็ก มันทำให้เราโตขึ้นได้จริงๆครับ

[deeraman]

ขอเล่าประสบการ์นะครับ อาจจะไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่นัก แต่ลองเอาไปปรับใช้ดู

ตอนที่ผมยังอยู่วัยเรียน ซัก ม.4 ผมมีคอมฯเครื่องแรกเพื่อเอามาทำรายงาน จำได้เลยว่า ราคา28,000 บ. แม่ผ่อนให้ 10 เดือน เครื่องแรงมากในยุคนั้น
หลังจากใช้แค่เล่นเกมส์ ดูหนัง ฟังเพลงไป3-4 เดือน(ไม่มีเน็ต) ผมเริ่มโดนพ่อแม่ด่า ว่าใช้คอมแบบไร้สาระ เปลืองไฟ นอนดึก

ผมจึงเริ่มต้นหาเงินเอง โดยการไรท์แผ่นเพลงขาย ยุคนั้นบูมมากๆ เจ้าอื่นขายกันแผ่นละ100 บ. ผมขาย 70บ. ซื้อ 5 แถม 1 เปิดเป็นเจ้าแรกในโรงเรียน
ผมได้เงินมาหมุน นำไปขออินเตอร์เน็ต ซื้อเครื่องปริ๊นเตอร์ ราคา3,000 บ. เพื่อเอามาปริ๊นท์หน้าปก ไรท์หนังชมพูที่โหลดมาขาย แผ่นละ 100 บ. ซื้อ 3 แถม 1

ภายในปีเดียว ผมมีเงินเกมส์2-3หมื่น มีคอมฯใหม่ (คอมเก่ายกให้พี่ แต่แม่ผ่อนนะ คิดย้อนกลับไปแล้ว ผมน่าจะผ่อนต่อเอง) พร้อมๆกับติดทัณฑ์บนเพราะโดนโรงเรียนจับได้ 55

หลังจากนั้น พ่อแม่ผมไม่เคยว่าผมเรื่องใช้คอมฯอีกเลย เพราะเราทำให้ท่านเห็นว่า เราทำเงินจากมันได้
ผ่านไป2ปี กระแสการไรท์แผ่นเพลงขายก็หายไป คงเหลือไว้แต่การขายหนังชมพู ซึ่งผมก็เข้ามหาลัยแล้วเลยเลิกไป

วันนึงผมไปเดินตลาด แล้วก็ไปเจอร้านขายแผ่นCd Dvd แผ่นละ 20-50 บ.
ผมเดินเข้าไปถามเลย ว่าพี่รับหนังชมพูไหม? ผมปล่อยให้ แผ่นละ30บ.
ไม่มีปก มีแต่รหัสกับหน้าปกเป็นเล่มๆ แผ่นพี่เก็บไว้ในรถ บนแผงโชว์แค่หน้าปก ปรากฏว่าเค้ารับ

ผมเลิกขอเงินพ่อแม่ตั้งแต่ตอนนั้น ทำได้อยู่ 2ปี ก็เลิก เพราะมันไม่ใช่เรื่องดี มันเสี่ยงที่จะทำให้เราหมดอนาคต
แต่สิ่งนึงที่ติดตัวมาคือ ผมเลิกขอเงินพ่อแม่ ผมรู้ว่าเด็กก็หาเงินได้ถ้าเราอยากทำ

ที่ผมอยากบอกเพื่อนๆคือ จุดเริ่มต้นเล็กๆ ภาระเล็กๆในวัยเด็ก มันทำให้เราโตขึ้นได้จริงๆครับ

คือที่ผมบอกเก็บวันล่ะ40 บาทนั้นคือ แม่จะจ่างผมช่วยแกขายเบอร์เกอร์ตอนเย็นอ่ะครับที่จริงเค้าจ้า150 บาท ผมเผือไปเรียนด้วย110บาท คือไม่ได้แค่ขอตังเปล่าแต่แม่จะจ่างผม

ปล.แม่ผมไม่ได้ให้เงินฟรีๆมาตั้งแต่ขึ้นม.1ล่ะ แต่ต้องทำงานด้วย

[deeraman]

บางทีแม่อาจไม่ได้ต้องการเงินแค่ไม่อยากตามใจเกินไป และให้เรารู้ค่าของเงิน

ใช้ครับแม่พูดว่า เงินน๊ะกูมีให้ได้ แต่กูอยากให้มรึงลองหาด้วยตัวเองดูบ้าง

[deeraman]

งั้นบอกแม่เถอะให้ท่านจ่ายสดดีกว่าแล้วน้องค่อยไปผ่อนท่านเอา ถ้าไม่มีโปร 0% นี่ไม่คุ้มเลยครับยิ่งซื้อหลายชิ้นยิ่งไม่คุ้ม

อ้อครับ ขอบคุณครับ

[deeraman]

ผมต้องขอบคุณทุกคำตอบมากได้ข้อสรุปล่ะแม่จะซื้อให้ก่อนแล้วค่อยจ่ายผ่อนกับแม่วันล่ะ40 โดยต้องช่วยแกขายเบอเกอร์ทุกเย็น ถ้าจ่ายไม่ครบแกบอกจะเอาไปขาย